اعوذ بالله من شرور نفسی و من همزات الشیاطین
وَاستَعینوا بالصَّبرِ وَ الصَّلوهِ و إِنَّها لَکَبیرَهٌ إِلّا عَلی الخَاشِعینَ
چند وقت پیش داشتم به این فکر می کردم که اگر دست نوشته های حافظ شیرازی را بدزدند چه قدر ناراحت می شوم و اگر برادرزاده ی کوچکم روی دست نوشته های من یک لیوان شیر بریزد ، چه قدر ؟
با اطمینان به این نتیجه رسیدم که برای دومی بیشتر ناراحت می شوم ، چون خودم برایش زحمت کشیده ام . راستی تا به حال به این فکر نکرده بودم که چرا شیعه ام ؟
اصلاً اگر در یک خانواده ی یهودی الاصل صهیونیست در تل آویو به دنیا آمده بودم ، الآن باز هم شیعه بودم یا نه ؟
ما معتقدیم دین مان حق است و بهترین روش توحید در دین اسلام است . مگر نگفته ایم ” من عَرَفَ نفسَه ، فَقَد عَرَفَ رَبَّه ” ؟ پس چرا خود را نمی شناسیم ؟
« و َ إِذ قالَ رَبُّکَ لِلمَلائِکَهِ إِنّی جاعِلٌ فی الأَرضِ خَلیفَهً … »
این آیه ( ۳۰ بقره ) حقیقت خلافت در زمین را مشخص می کند و متعارض آن فرض پایین آمدن انسان به خاطر تخطی اش بسوی زمین است ، زیرا انسان برای زمین آفریده شده است و زمین نیز راهی است برای رسیدن به خدا .
کات
هر کدام از دوستانم که گاهی سوالات اعتقادی یا شرعی می پرسند ، می گویم : خودت چه فکر می کنی؟ برو خودت پیدایش کن .
زیرا اگر اعتقاداتمان را خودمان ذره ذره جمع کنیم به این راحتی ها هم از دستش نمی دهیم و دین اسلام چیزی جز تفکر و منطق نیست . به قول حجت الاسلام وحیدی حفظه الله که ” هر جا پشتوانه ی منطقی وجود داشت ، بدانید دین همان است ” .
مثلا اگر بعد از خستگی روزانه موسیقی ( حالا از هر نوعش ) آراممان کرد ، مطمئن باشیم دین آن را آزاد گذاشته ، فقط پشتوانه ی عقلی وجود داشته باد !
چندی پیش مقاله ای در مورد وبلاگ نویسی مطالعه کردم و این روز ها کلا بازار وبلاگ گرم است و در آینده نیز همایش وبلاگ نویسان مسلمان را خواهیم داشت .
راستی چرا وبلاگ ؟ چرا وبلاگ نویس مسلمان ؟
یک وبلاگ نویس برای مخاطبانش می نویسد و آنها نیز می توانند نظرات خود را ابراز بدارند و انتقاد کنند و پیشنهاد دهند .
حالا یک وبلاگ نویس مسلمان چه وظیفه ای دارد ؟ چه خصیصه ای دارد ؟ چگونه باید تبلیغ دینش را بکند ؟ کجا باید از دینش دفاع بکند ؟
این ها باید دغدغه شوند . متأسفانه وبلاگ های ما بیشتر وب روز هستند و حالات Linear ( تک بعدی و خطی ) دارند و کمتر وبلاگی را می بینیم که نویسندگانش Activist Journalism باشند .
یک وب نویس مسلمان باید مطالعه ، قلم روان ، روحیه ی انتقاد پذیری و سعه ی صدر داشته باشد و بتواند مسائل را طوری دیگر بنگرد و چند بعدی بیاندیشد .
متون وبلاگ ها باید حالت Scriptable داشته باشند ، اما گاهی این قدر به حواشی و روزنگاشتی پرداخته می شود که متن نه تنها Scriptable نیست ، بل که Lisible ( یک تفسیره ) هم نیست . یک وبلاگ برای ارتباط برقرار کردن با مخاطبانش باید در عین چند بعدی بودن یک سیر کلی را حفظ کند تا مخاطبان از نویسنده تصوری ملموس و واقعی پیدا کنند نه تصورات رویایی و غیر واقع .
یادم هست خودم در برهه ای از زمان هر روز به سبکی در وبلاگم می نوشتم ، به طوری که یکی از بازدید کنندگان در نظر ها نوشته بود : ” وقتی به این وبلاگ سر می زنم حس می کنم پیش رویم یکی از این تلویزیون های چند تصویر همزمانی قرار دارد ” ، و دلیل این که چنین حالتی برای بازدید کننده محترم بوجود آمده بود ، مطالعه ی کم بنده و روز نگاشتی بود . پس نقش مطالعه را به عنوان اصلی ترین مشخصه های یک وبلاگ نویس موفق از یاد نبریم .
خدا را صد هزار مرتبه شکر بزرگان دینی ما برای ده ها نسل بعد خود کتب دینی ، علمی ، معرفتی و الخ … به ارث گذاشته اند .
فقط باید رفت پی اش . این راه ( دین اسلام ) ، راهی است که حرکت را می طلبد و تنبلی در آن جایی ندارد ، اگر هم داشته باشد گوشه ای از جهنم است !
رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود
رهرو آنست که آهسته و پیوسته رود
باید تلاش کرد ، تفکر کرد ، تعقل کرد . بهترین ِ عبادات انجام ِ وظیفه است و وظیفه ی ما به عنوان وبلاگ نویسان مسلمان ، همان تعهد و تخصص و مطالعه است .
والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته